Publicaties

'Het Goede Gesprek'

Samenwerken in de zorg betekent afstemming tussen zorgvragers, hun naasten en professionals, met als doel het welzijn van de zorgvrager te versterken. Goede afstemming bevordert wederzijds begrip, heldere verwachtingen en een duurzame samenwerking. Martine Klasens, Albert van Dieren en Esther Kleijer onderzochten bij woonzorgorganisaties in Ede wat 'het goede gesprek' inhoudt en wat ervoor nodig is om dit gesprek goed vorm te geven. In het onderzoek is gekeken naar ervaringen van professionals in de ouderenzorg en naasten en naar factoren die bijdragen aan een constructieve samenwerking. Op basis van de onderzoeksuitkomsten zijn een training en een stappenplan ontwikkeld voor organisaties in de ouderenzorg die de samenwerking met naasten willen versterken. Deze bieden handvatten om het goede gesprek te voeren en de samenwerking met naasten te versterken, met als doel betere afstemming, meer vertrouwen en passende zorg en ondersteuning rondom de zorgvrager.

Informele Netwerken | 18-06-2026

Is betrokken journalistiek 'engaged journalism'?

Deze whitepaper wil een aanzet geven tot een nadere beschrijving van betrokken journalistiek als vakvisie. Daarbij wil ik in het bijzonder de Edese traditie vergelijken met de literatuur over ‘engaged journalism’ die de laatste dertig jaar in met name de VS is gevormd. Is betrokken journalistiek ‘engaged journalism’ en wat betekent deze vergelijking voor de doorontwikkeling van betrokken journalistiek in Ede?

Journalistiek & Communicatie | 04-06-2026

Relationeel werken in journalistiek en communicatie

Dit boekje bevat de lectorale redes van respectievelijk Korien van Vuuren-Verkerk (communicatie) en Timon Ramaker (journalistiek). Met deze publicatie presenteren zij het onderzoeksprogramma van het Lectoraat Journalistiek en Communicatie (CHE). Opvallend is dat deze uitgave twee lectorale redes bevat; een bijzondere keuze die niet voortkomt uit praktische overwegingen, maar juist uit een bewuste en inhoudelijk gemotiveerde visie.Dit lectoraat is namelijk opgezet als een duo-lectoraat, met als centrale opdracht het vormgeven van interprofessioneel leren en werken. Journalistiek en communicatie hebben elk hun eigen professionele domein en zijn verbonden aan afzonderlijke opleidingen, maar delen tegelijkertijd tal van overlappende vraagstukken. Relationeel werken vormt daarbij een verbindend uitgangspunt én een kern van de missie van ons lectoraat. Bovendien zijn maatschappelijke vraagstukken steeds vaker verweven en complex, wat de meerwaarde van samenwerking over disciplinaire grenzen verder benadrukt. Juist in die context groeit het belang van samenwerking over de grenzen van disciplines heen.Het lectoraat grijpt deze ontwikkeling aan als kans: om twee opleidingen met een gedeelde geschiedenis opnieuw met elkaar te verbinden en gezamenlijk nieuwe inzichten te ontwikkelen. Tegelijkertijd blijft er binnen het lectoraat volop ruimte voor beide kenniskringen om onderzoek te verrichten dat specifiek bijdraagt aan de eigen beroepspraktijk en het onderwijs. 

Journalistiek & Communicatie | 29-05-2026

Samen zorgen als relationele praktijk

Situaties van onbegrepen gedrag vormen een groeiende maatschappelijke uitdaging, waarin zorg-, welzijns- en veiligheidsdomeinen samenkomen, maar waarin samenwerking in de praktijk vaak onder druk staat. Dit onderzoek ‘Ervaringen centraal’ van de Samenwerkplaats ‘Niet Wijken!’ heeft als doel om inzicht te verkrijgen in wat in dergelijke situaties helpend is, door te leren van ervaringen van betrokkenen. Centraal staat de vraag hoe in situaties van onbegrepen gedrag op een menswaardige en effectieve manier samen verantwoordelijkheid kan worden gedragen. De bevindingen laten zien dat onbegrepen gedrag niet adequaat begrepen of benaderd kan worden als individueel probleem, maar ontstaat binnen relationele en maatschappelijke contexten. Effectief handelen vraagt daarom om een fundamenteel relationele benadering, waarin zorg wordt opgevat als een gedeelde praktijk van betrokkenen rondom de situatie. Dit impliceert een verschuiving van individuele interventies naar netwerkgerichte samenwerking en van probleemgericht handelen naar aandacht voor verbinding, wederkerigheid en menswaardigheid. De studie benadrukt dat de implementatie van deze benadering niet vanzelfsprekend is en afhankelijk is van organisatorische, professionele en bestuurlijke voorwaarden.

Duurzame zorg | 26-05-2026

Procesevaluatie Koffieluitjes

Deze procesevaluatie (juli–november 2025) onderzoekt hoe de werkwijze van Stichting Koffieluitjes in de praktijk functioneert en wordt ervaren door deelnemers, vrijwilligers en coördinatoren. Koffieluitjes richt zich op 55-plussers met een klein sociaal netwerk en biedt bijeenkomsten en activiteiten om eenzaamheid te verminderen. De evaluatie laat zien dat deelnemers vooral waardering hebben voor de sociale contacten, een gevoel van verbondenheid en persoonlijke aandacht. Vrijwilligers en coördinatoren ervaren hun rol als betekenisvol en zien duidelijke impact op het welzijn van deelnemers. De werkwijze sluit grotendeels aan bij het eerder opgestelde handboek. Belangrijke succesfactoren zijn aandacht, betrokkenheid, groepsgevoel en samenwerking. Tegelijk zijn er aandachtspunten, zoals taakafbakening, organisatieontwikkeling en het behoud van het ‘Koffieluitjesgevoel’ bij groei. De resultaten ondersteunen verdere versterking en uitbreiding van de aanpak.

Informele Netwerken | 22-05-2026

Oplossingsgerichte aanpak: veel potentie, ook voor de (ggz-)zorgkosten in de huisartsenpraktijk?!

De geestelijke gezondheidszorg (ggz) staat onder druk door onder andere hoge kosten en lange wachttijden, waardoor inzicht in manieren en werkwijzen om de druk te verminderen belangrijk is. Oplossingsgericht werken, een pragmatische aanpak gericht op wat voor de patiënt werkt, kan zo’n werkwijze zijn. In een Nederlandse huisartsenpraktijk die al jaren oplossingsgericht werken toepast, lieten zorgkostendata over 2024 lagere totale zorgkosten (−5%), lagere huisartsenzorgkosten (−8%), lagere ggz-zorgkosten (−30%) en minder medicatiegebruik voor onder andere psychische klachten (−31%) zien, vergeleken met landelijke cijfers. De resultaten geven een voorzichtige, maar hoopvolle aanwijzing dat oplossingsgerichte gesprekken kunnen bijdragen aan lagere ggz-zorgkosten.

Leefstijl en Gezondheidsbevordering | 13-05-2026

Zin in Senioriteit

Oud worden krijgt veel aandacht, vaak door zorgen over stijgende zorgkosten en fysieke achteruitgang. Dit onderzoek richt zich echter op zingeving bij ouderen. Het project ‘Zin in Senioriteit’ onderzoekt hoe thuiswonende gelovige ouderen (75–85 jaar) in Ede omgaan met levensvragen, en in hoeverre kerken en de gemeente hen daarin ondersteunen. Met een semi-gestructureerde methode (Betekeniskompas) zijn kwalitatieve en kwantitatieve gegevens verzameld.De resultaten tonen dat sociaal contact cruciaal is voor zingeving. Kerkbezoek en gezamenlijke activiteiten bieden ontmoeting en betekenis, maar worden soms gemist. Ouderen ervaren zin in relaties met familie, leeftijdsgenoten en zelfs ‘bekende vreemden’, en in het van betekenis zijn voor anderen. Zij willen hun levenservaring en geloof delen. Hun advies: luister naar hun behoeften én benut hun kwaliteiten door hen actief te betrekken bij het organiseren van activiteiten.

Verlangen naar het Heilige, Informele Netwerken | 01-05-2026

Het Gezamenlijke Gesprek

Bij een gezamenlijk gesprek gaan een thuiszorgverpleegkundige en een sociaal werker samen met de oudere inwoner in gesprek. In dit gesprek staan de toekomst en wat voor de inwoner belangrijk is centraal. De CHE onderzocht de ervaring met en de impact van dit gezamenlijke gesprek.Door hun verschillende expertises te bundelen, ondersteunen de sociaal werker en de verpleegkundige de inwoner bij het nadenken over de toekomst en over hoe hij of zij de dingen kan blijven doen die betekenisvol zijn in het dagelijks leven. Het gesprek brengt zorg en welzijn op een natuurlijke manier samen en levert een breed en compleet beeld op van iemands situatie.Deze gezamenlijke aanpak kan zorgen voor snelle en passende ondersteuning, doordat signalen vroeg worden gesignaleerd en de juiste ondersteuning op het juiste moment wordt ingezet. Daarnaast wordt de samenwerking tussen zorg en welzijn versterkt en leren professionals van elkaar.

Informele Netwerken | 27-04-2026