Samenvatting
De journalistiek bevindt zich in een tijdperk van grote druk, wat vraagt om redacties die gericht zijn op constante ontwikkeling en innovatie. Dit vereist een coöperatieve cultuur waarin collega’s elkaar scherp houden en vrijelijk ideeën uitwisselen. In de praktijk blijkt echter dat de feedbackcultuur op veel redacties niet sterk is; journalisten ervaren regelmatig een "afrekencultuur" en voor bepaalde groepen, zoals jonge of vrouwelijke journalisten, is het vaak lastig om hun mening effectief in te brengen. Recente onderzoeken naar sociale onveiligheid onderstrepen het belang van een veilige en constructieve feedbackcultuur (CFC) voor het mentale welzijn, de journalistieke kwaliteit en het innovatievermogen van organisaties. Het centrale probleem is dat hoewel feedback een van de belangrijkste vormen van werkplekleren is, het in de journalistieke cultuur vaak als problematisch wordt ervaren. Redacties worstelen met de vraag hoe ze een omgeving kunnen creëren die tegelijkertijd ‘safe’ (veilig) en ‘brave’ (moedig) is. Vaak staan impliciete normen, vaste routines en een eenzijdige focus op de productie van de krant de ontwikkeling van de individuele journalist en het team in de weg. Dit onderzoek, uitgevoerd door het Lectoraat Journalistiek & Communicatie van de Christelijke Hogeschool Ede in samenwerking met De Mediapraktijk, NRC en het Nederlands Dagblad, richt zich op de vraag hoe redacties van Nederlandse kwaliteitskranten concreet kunnen werken aan de versterking van deze CFC.
