Blog / 02-11-2026

Nooit gedacht en toch gedaan: Michelle aan boord van Mercy Ships

“Ik ga niet aan missiewerk doen en al helemaal niet in het buitenland”, zei CHE-alumna Michelle (22) altijd. Nu doet ze missiewerk, varend rond Afrika. En dan geeft ze ook nog eens les zonder vaste grond onder haar voeten, in een vak waarvoor ze niet heeft gestudeerd. Het is duidelijk, ze kiest de weg van het avontuur. Geroepen door God ging ze in augustus aan boord van Mercy Ships. En dat is bepaald geen tijdelijke recreatievaart; ze is op het schip voor maar liefst twee jaar.

Michelle Mercy Ships2

Lesgeven op de golven 🌊

De in Utrecht geboren en getogen Michelle Lubberts deed de opleiding tot leraar Godsdienst aan de CHE. Nu geeft ze aan boord les in Social Studies. Mercy Ships is een NGO die ‘hoop en healing’ biedt aan hen die het nodig hebben. Het betekent dat de schepen gratis medische zorg verlenen. Wat doet zij precies aan boord?

“Een droom die ik nooit had die uitkomt”

Michelle: “Op het schip wonen maar liefst 400 mensen. Daar zitten ook gezinnen tussen en de kinderen van deze vrijwilligers mag ik lesgeven. Op die manier kunnen de ouders hun missiewerk doen.” Social Studies is een combinatie van geschiedenis, aardrijkskunde, economie, maatschappijleer en godsdienst. “Ik geef les aan kinderen van de brugklas tot 6 vwo. Het is geweldig dat ik mijn passie voor geschiedenis en godsdienst kwijt kan in dit vak en tegelijk ook veel leer over economie en politiek. Aan boord van dit schip werken is eigenlijk een droom die ik nooit had die nu uitkomt.”

Ze maakt deze reis, omdat ze zich geroepen voelt door God: “Niet door een directe stem of duidelijker verwijzing, maar door kleine dingen in mijn leven.” Ze vertelt verder: “Ik zat in het laatste jaar van mijn opleiding en dacht, ga ik doorsturen, werken of iets totaal anders doen?” Nou, het werd iets totaal anders.

Logische studie, logische school

Haar keuze voor de studie tot leraar Godsdienst is een hele logische, omdat voor haar daarin alles samenkomt: “Ik heb een passie voor de jeugd, het onderwijs en voor God.” En dat dit moest gebeuren aan de CHE, was ook een no-brainer: “Mijn keuze voor deze school was er altijd al. Niet alleen omdat het voor mij dichtbij was, maar ook vanwege het kleinschalige, de sfeer en vooral de christelijke identiteit.”

Michelle heeft nog nooit zoveel over zichzelf geleerd als de afgelopen 4 jaar voor de klas: “Over mijzelf als docent, en vooral als persoon. Het bijzondere aan het onderwijs is dat kinderen constant een spiegel voor je neus houden. Faalangst of perfectionisme? Langzaam leer ik die dingen loslaten.”

“Zijn er nog dad jokes?”

We gaan terug aan boord. Terug naar Mercy Ships waarmee ze nu over de wereld vaart. Wat neemt ze mee vanuit haar studie naar deze reis? “Vooral de basis van het lesgeven. En kennis rond pedagogiek en didactiek. Tijdens mijn studie zag ik vormen van lesgeven waarvan ik dacht, zo wil ik ook lesgeven! En dat doe ik nu dan ook aan boord.”

In haar manier van lesgeven zit in ieder geval luchtigheid en humor: “Ik zeg vaak, zijn er nog vragen, opmerkingen, gebedspunten of ‘dad jokes’? Op die manier probeer ik niet alleen ruimte te maken voor leerlingen die iets willen delen, maar houd ik het ook leuk.” En die sfeer zit er goed in op de boot: “We hadden laatst een look-a-like dag en dan ga je verkleed als elkaar. Nu heb ik hier een collega-vriendin waarmee ik vaak word verwisseld, omdat we zoveel op elkaar lijken. Om de verwarring compleet te maken gingen we deze dag verkleed als elkaar!”

Impact maken met iets bijzonders

Michelle beschrijft het leven aan boord als “iets bijzonders”. “Ik mag mijn naasten dienen en doe iets waar ik van houd. Ik maak impact in het leven van mijn leerlingen door naar ze te luisteren, mee te denken over hun toekomst en met ze te lachen. Maar de leerlingen hebben ook impact op mijn leven. Daardoor word ik gevoed om het licht van Jezus te zijn in deze wereld. En door hier te zijn, krijgen zoveel mensen hoop en genezing!”