Publicaties

Tijdsorkestratie

Met deze publicatie plaatsen we een alternatief naast de dominante zienswijze. Vanuit efficiëntie en optimalisatie kijken naar onze omgang met tijd heeft zeker waarde, maar gaan we daardoor ook beter om met onze tijd? Doet het recht aan wat nodig is binnen de school? Het lijkt belangrijk om bij deze afweging niet enkel de ratio te laten spreken, maar ook de kwaliteit die we in onze tijd stoppen een plaats te geven.En daarom past het begrip ‘tijdsorkestratie’ zo goed bij deze publicatie. Van een orkest vragen we ook niet om deze slechts zo efficiënt mogelijk uit te voeren, maar om recht te doen aan de muziek. De noten komen tot hun recht door verschillende tempi, door verschil in volume en bovenal ook door rust tussen de noten. De schoolleider dirigeert de muziek van de school - niet door strakke controle, maar door aandachtig afstemmen, vertragen waar nodig en ruimte scheppen voor menswording. Goed schoolleiderschap als een zorgvuldig geleid orkest waarin ieder tot zijn recht kan komen en zo van betekenis kan zijn. Het strak tikken van de metronoom kan behulpzaam zijn voor het op tijd komen en het leren van rijtjes en routines. Maar wie de liefde in het onderwijs recht wil doen, heeft een breder repertoire nodig.*Tijdsorkestratie* bevat naast toegankelijke essays over de lastigheid met tijd, het betekenisvol omgaan met tijd en de pedagogische opdracht van de school, ook verschillende werkvormen om als schoolleider zelf en met het team betekenisvol om te gaan met tijd. Kortom, verdieping en toepassing in één publicatie.

Bezieling en Professionaliteit | 12-03-2026

The effectiveness of an adapted modular CBT training for youth with depressive symptoms: a study protocol for an n-of-1 trial

Background The prevalence of depressive symptoms among youth seems to be increasing. Depression among youth is associated with poorer academic performance and social relationships. Preventive interventions for youth with elevated depressive symptoms are essential. The STARr training was found to reduce depressive symptoms in youth; however, it was too linguistic and could be enhanced in terms of gender and cultural background. This study will examine whether a simplified, adapted modular CBT training (STARr 2.0) is effective in reducing depressive symptoms and co-occurring anxiety symptoms among youth with depressive symptoms. Further, this study will assess whether the module sequence preferences of adolescents, trainers, or data predict the outcome depressive symptoms. Additionally, alliance, motivation, and expectation of the treatment will be assessed as predictors. Last, we will examine moderators (age, gender) and change mechanisms (problem solving, cognitive restructuring, behavioral activation, and stress). Methods An n-of-1 study with a single-case observational design with a baseline and effect phase will be employed. The baseline phase starts three weeks before the training. We aim to include 30 adolescents between 12 and 20 years at two mental health organizations. All participants receive the adapted STARr-training in groups of six to eight participants. The training consists of 12 hourly sessions provided by a trained trainer. Participants receive in total three short questionnaires per week and six longer questionnaires (start baseline, before the start of the training, and after each module). The primary outcome is depressive symptoms and secondary outcomes are anxiety, stress, satisfaction with the training, and individual and societal functioning. Discussion The findings of this study will provide insight into whether an adapted simplified version of the STARr training is effective in reducing depressive symptoms and will also provide insight into change mechanisms and potential subgroup differences. If the adapted versio

Informele Netwerken | 07-03-2026

Het ValleiLab als infrastructuur voor kennisontwikkeling die doorwerkt in de zorgpraktijk

Zorgvragen nemen toe in aantal en complexiteit, terwijl de arbeidsmarkt onder druk staat. Tegelijkertijd verandert technologie het werk van zorgprofessionals ingrijpend: ze moeten digitaal vaardig zijn, nieuwe technologie kritisch kunnen inzetten en blijven handelen vanuit professionele en ethische afwegingen. Deze uitdagingen raken direct aan de manier waarop zorgprofessionals worden opgeleid en ondersteund.Dit is een publicatie over het oprichten van het ValleiLab (samenwerking tussen Christelijke Hogeschool Ede, Opella en Ziekenhuis Gelderse Vallei), een werkplaats om de zorgprofessional van te toekomst toe te rusten.

Zin in ICT | 01-03-2026

Thuis geven

Dit boek onderzoekt hoe christelijke pleegouders een gastvrij thuis bieden aan kinderen en jongeren die vaak een andere levensovertuiging hebben. In Nederland wonen zo’n 20.000 kinderen in een pleeggezin; de helft van de pleegouders is christen. Wat betekent dat voor de zorg, het gezin en het geloof? Dit boek combineert onderzoeksgegevens met praktijkverhalen en theologische reflecties van pleegouders. Het laat zien hoe geloof inspireert tot respectvolle zorg en hoe de Bijbel richting kan geven in het omgaan met verschillen. Een waardevolle bijdrage voor iedereen die betrokken is bij pleegzorg en zoekt naar verbinding tussen geloof en opvoeding.

Pleeg- en Gezinshuiszorg | 01-03-2026

Verantwoord Vertrouwen

In dit rapport vindt u de methode en resultaten van ons onderzoek naar een verbetering van de verantwoordingscyclus voor de Edese sociale basis voor gesubsidieerde organisaties met een subsidie van €50.000 of meer. Deze verkorte versie is bedoeld voor allen die belangstelling hebben voor het onderwerp van lokaal verantwoorden afleggen in relatie tot de sociale basis. Voor meer achtergronden en details verwijzen we u naar het volledige rapport.

Informele Netwerken | 01-03-2026

Vergrijzing en de vraag naar het goede (samen)leven

Een groot thema op het snijvlak van volksgezondheid en samenleving is de toenemende vergrijzing. De komende vijftien jaar neemt het aantal ouderen in verhouding fors toe, terwijl het zorgbudget en de beschikbare hulp van professionals en mantelzorgers onder druk staat. Naast praktische uitdagingen brengt dat ook fundamentele vragen mee over het goede leven van ouderen en het goed samenleven met ouderen. Dit artikel laat zien waar het schuurt en geeft aan het slot enkele bouwstenen voor een denkrichting vanuit de christelijke traditie.

Leefstijl en Gezondheidsbevordering, Bezieling en Professionaliteit, Informele Netwerken | 01-03-2026

Vergeet de Dementie

Dit rapport beschrijft een verkennend kwalitatief onderzoek naar de rol van ICT bij de ondersteuning van mensen met dementie en hun netwerk. Aanvankelijk werd de app TimeSteps geëvalueerd, maar door lage adoptie verschoof de focus naar bredere ervaringen, wensen en randvoorwaarden rond technologie. Uit interviews met mensen met dementie, mantelzorgers en professionals blijkt dat ICT vooral waardevol is wanneer het eenvoudig, herkenbaar en betrouwbaar is. Toepassingen zoals digitale agenda’s, GPS-trackers en herinneringssystemen kunnen structuur, veiligheid en zelfstandigheid vergroten en mantelzorgers ontlasten. Tegelijkertijd vormen technische problemen, beperkte digitale vaardigheden, gebrek aan overzicht in het aanbod en privacykwesties belangrijke belemmeringen. Succesvolle implementatie vraagt om vroege introductie, goede begeleiding en samenwerking tussen alle betrokkenen. ICT moet het dagelijks leven ondersteunen en het menselijke contact aanvullen, niet vervangen.

Zin in ICT, Informele Netwerken | 16-02-2026

Aanspreekbaar vakmanschap

De journalistiek bevindt zich in een tijdperk van grote druk, wat vraagt om redacties die gericht zijn op constante ontwikkeling en innovatie. Dit vereist een coöperatieve cultuur waarin collega’s elkaar scherp houden en vrijelijk ideeën uitwisselen. In de praktijk blijkt echter dat de feedbackcultuur op veel redacties niet sterk is; journalisten ervaren regelmatig een "afrekencultuur" en voor bepaalde groepen, zoals jonge of vrouwelijke journalisten, is het vaak lastig om hun mening effectief in te brengen. Recente onderzoeken naar sociale onveiligheid onderstrepen het belang van een veilige en constructieve feedbackcultuur (CFC) voor het mentale welzijn, de journalistieke kwaliteit en het innovatievermogen van organisaties. Het centrale probleem is dat hoewel feedback een van de belangrijkste vormen van werkplekleren is, het in de journalistieke cultuur vaak als problematisch wordt ervaren. Redacties worstelen met de vraag hoe ze een omgeving kunnen creëren die tegelijkertijd ‘safe’ (veilig) en ‘brave’ (moedig) is. Vaak staan impliciete normen, vaste routines en een eenzijdige focus op de productie van de krant de ontwikkeling van de individuele journalist en het team in de weg. Dit onderzoek, uitgevoerd door het Lectoraat Journalistiek & Communicatie van de Christelijke Hogeschool Ede in samenwerking met De Mediapraktijk, NRC en het Nederlands Dagblad, richt zich op de vraag hoe redacties van Nederlandse kwaliteitskranten concreet kunnen werken aan de versterking van deze CFC.

Journalistiek & Communicatie | 01-02-2026