In Memoriam
23 augustus 1981 – 18 maart 2026
Danielle werd in september 2022 associate lector van het lectoraat Pleeg- en Gezinshuiszorg. Sinds 2012 werkte ze op de Christelijke Hogeschool Ede als onderzoeker, lid van de examencommissie docent, coördinator, examinator en begeleider binnen de Master Contextuele Benadering en diverse scholingstrajecten in de jeugdzorg. In dit bericht staan we stil bij haar betekenisvolle werk en wie zij voor ons was.
Van prille geloofsopvoeding naar kwetsbaar opgroeien
Danielle solliciteerde in 2012 bij de CHE als senior-onderzoeker. Ze rondde toen haar proefschrift Prille geloofsopvoeding af aan de Protestantse Theologische Universiteit en werkte aan een longitudinaal onderzoek naar schoolloopbanen van jongeren. Ze koos bewust voor praktijkgericht onderzoek naar kinderen in kwetsbare situaties en voor het opleiden van professionals die met hen werken. Danielle was een allround pedagoog, gedreven en gericht op samenwerking. Ze werd een waardevolle collega en een bevlogen docent.
Van onderzoeker naar associate lector
Tussen 2012 en 2020 werkte Danielle mee aan onderzoeken naar relaties van uithuisgeplaatste jeugdigen in pleeg- en gezinshuizen. Van 2019 tot 2022 voerde ze een postdoc uit naar levensbeschouwelijke verschillen in opvoeding, wat resulteerde in wetenschappelijke publicaties en het spel Tiks in tune. Sinds 2022 gaf ze leiding aan het lectoraat Pleeg- en Gezinshuiszorg. Ze werkte mee aan de Herziene richtlijn Pleegzorg (2025) en gaf op 18 augustus 2025 haar openbare les Loyaliteit in meervoud.
In maart 2026 verscheen de bundel Thuis geven, waar Danielle mede-eindredacteur van was. In haar bijdrage Eer hun vader en hun moeder kwamen haar bevlogenheid, vakmanschap en liefde voor het pleegkind samen.
Waardevolle collega en docent
Danielle werd door studenten en collega’s geroemd om haar warmte, deskundigheid en gedrevenheid. Ze was leergierig, deelde gul haar kennis en zocht graag nieuwe verbindingen. Tegelijk kende zij een hoge lat — voor haar werk, voor zichzelf, en soms ook voor haar omgeving. Dat maakte haar gedreven, maar bracht ook een voortdurende zoektocht naar balans. In die zoektocht was ze openhartig en herkenbaar. Ze kon vol vuur vertellen over haar onderzoek en haar gezin, maar net zo goed over zelfgemaakte pindakaas, de beste stroopwafels of haar ergernis over het gebrek aan goede koffie op vrijdag.
Nog in volle bloei
In oktober 2025 keerde haar ziekte onverwacht terug. Het verdriet om haar gemis is groot, vooral voor haar man Sander, hun drie kinderen, familie en vrienden. Ook voor ons als collega’s is het moeilijk te bevatten dat zij juist in een bloeiperiode van haar werk is weggevallen.
Haar project Zorgen in de familie loopt door, evenals vele ideeën die ze nog had. Danielle bleef, ook in het donker, vasthouden aan haar geloof en hoop. De 90 bloembolletjes die ze nog plantte als symbool van nieuw leven—geïnspireerd door Narnia (van C.S.Lewis) —getuigen van haar verbeeldingskracht, wijsheid en liefde.
We zullen haar missen.
