Toen Wim Dekker de kans kreeg om zich een jaar lang te verdiepen in een onderwerp, dankzij de samenwerking tussen de Theologische Universiteit Apeldoorn en de CHE, wist hij direct waar het over moest gaan: het offer. “In het sociaal werk wordt vaak kritisch gedaan over onbaatzuchtigheid en zorgzaamheid,” zegt Dekker. “Dat past niet goed in het dominante mensbeeld van autonomie en zelfbeschikking. Mensen hebben recht op hulp, maar woorden als ‘offer’ en ‘zorg’ benadrukken juist onze afhankelijkheid van de welwillendheid van anderen. Dat begrijp ik, maar daarmee gaat ook veel verloren. En daar wilde ik naar op zoek. Bovendien vroeg ik me af of de manier waarop God met de mens omgaat – waarin het offer een centrale plek heeft – ook inspiratie kan bieden voor hoe wij met elkaar omgaan.”
In zijn essay Offeren en liefhebben laat Dekker zich inspireren door denkers uit theologie, filosofie en zorgethiek. Al schrijvend verkent hij wat we eigenlijk doen als we offers brengen: wat zegt dat over onszelf, over onze verhouding tot anderen en tot God? En wat zegt het over God dat Hij offers aanvaardt én zelf brengt?
Het onderscheid tussen goede en schadelijke offers krijgt in het essay ook aandacht. “Het schadelijke offer doet geen recht aan de offeraar of aan degene voor wie geofferd wordt,” legt Dekker uit. “Het is manipulatief, onvrij. Het goede offer daarentegen doet recht, staat in het teken van de liefde en past bij de situatie.”
Offer in geloof en dagelijks leven
Dekker verkent hoe religieus offeren – zoals in eucharistie, avondmaal, het geven van gaven of vasten – samenhangt met het persoonlijk en sociaal offeren van mensen voor elkaar vandaag de dag.
“Het religieuze offer wordt gegeven vanuit het besef dat de wereld en het leven een geschenk van God zijn,” legt Dekker uit. “Offeren is vooral de erkenning van de gever van al het goede, vanuit het besef dat jij en alles om je heen met Hem in verbinding staat. Dat geldt ook voor de mensen om je heen: zij komen op je pad, je ontmoet ze. Ook zij vragen om erkenning, zoals je dat zelf ook doet. Onze omgang met anderen vraagt om eerbied en zorgvuldigheid.”
Offers in familie en vrijwilligerswerk
In de laatste hoofdstukken richt Dekker zich op domeinen waarin dagelijks wordt geofferd: binnen families en in het vrijwilligerswerk. Daar, waar mensen verantwoordelijkheid nemen voor elkaar, wordt zichtbaar hoe sterk liefde en offer met elkaar verbonden zijn.
“Het is verbijsterend en tegelijkertijd ontroerend om te zien wat er in families allemaal aan elkaar geschonken wordt,” vertelt Dekker. “Niet uit keuze of rationeel, maar omdat je ziet dat de ander het nodig heeft. Wat ouders voor kinderen doen is zo omvattend. Hetzelfde zie je soms in de mantelzorg. Niet omdat het altijd leuk is – ouders en kinderen kunnen hartgrondig zuchten onder de zorgdruk – maar ze doen het. Met liefde. Omdat ze niet anders kunnen. Omdat het nodig is. Het weerspiegelt iets van de liefde van God: het kost moeite, maar het moest gebeuren.”
Essay als jubileumeditie
Het essay Offeren en liefhebben biedt inspiratie en herkenning voor iedereen die in werk of privéleven te maken heeft met geven en zorgen voor anderen. Het boekje verscheen in oktober 2025 als jubileumeditie van Wapenveld, bij uitgeverij Buijten & Schipperheijn. Offeren en liefhebben maakt deel uit van de reeks Verantwoording Essay, die actuele thema’s op het snijvlak van geloof, cultuur en samenleving toegankelijk verkent.
