Aart Jongeman klein
  • Aart Jongejan

Aart Jongejan

Student Bedrijfskunde MER

 
Marjet van Laar

Marjet van Laar

 
Lauwrens Sneep
  • Lauwrens Sneep

Lauwrens Sneep

Student Leraar Basisonderwijs

 

Zaterdag 12 januari 2013

Vandaag stond in het teken van CHICAGO! Dat komt grotendeels omdat we hier vandaag de hele dag zijn. Om 8 uur ging de wekker zodat we om 9 uur konden verzamelen in de lobby van het hotel. Thankfully was er een indoor Starbucks in het hotel dus iedereen zat alweer aan de koffie! (Vrijwel iedereen in Amerika loopt met een thermosbeker in zijn hand en/of tas. Het is uiterst normaal om bij de starbucks te vragen of ze je thermosbeker willen vullen i.p.v. een gewone beker.) Nadat ook de laatste mensen aangekomen waren en hun koffie hadden konden we vertrekken naar het aquarium.

Na een spannende rit met de bus waarbij de helft bij een verkeerde halte uitstapte en snel weer terug de bus in moest, kwamen we ook daadwerkelijk aan bij het aquarium. Volgens de Amerikanen was het 'the world most famous aquarium', wij Dutchies vonden het maar 'zo zo'.

Er was veel te zien, vooral veel vissen en dat soort wezens. A funny thing was dat er een duiker in het aquarium vissen aan het voeren was en tegelijk een live audio-verbinding had met een medewerker buiten het aquarium zodat ze konden praten.

Dit gesprek werd versterkt zodat wij ook konden meeluisteren!

Erg grappig om iemand onder water te horen praten. Daarnaast werd de giftshop goed bezocht.


Eenmaal buiten het aquarium hadden we een magnificant view van de skyline van Chicago. Dat betekende dus: fotoshoot-time! Nadat iedereen met iedereen van vier kanten met vijf camera's op de foto stond konden we verder.

From now we had a free afternoon. De volgende afspraak was 4 uur at Giordano's. Al snel werden groepjes gevormd. Grofweg de volgende:
- een shop-groepje (girls only...)
- een slaap-groepje (het is erg vermoeiend hier...)
- art-museum-groepje (Kor only)
- een toeristen-groepje (je bent maar één keer in Chicago...)

Aangezien ondergetekende in het laatste groepje zat kan ik daar het meest over vertellen. (Van de eerste twee zijn de (non)activiteit ook vrij eenvoudig te raden als je kijkt naar de naam van de groepjes).

Als eerste togen we naar het Millenium park. Er is daar een spiegelende boon wat voor hilarische foto's zorgde. Nadat iedereen zich had uitgeleefd met zijn of haar camera werd de volgende bestemming: The Navy pier! Het leek erg dichtbij dus we besloten te gaan lopen. Matt (de jongen die als stage deze hele trip voor ons geregeld heeft) hadden we bij ons.

Nu staat hij intussen niet bekend om zijn navigatie skills maar toch besloten we hem te volgen. Na een aantal doodlopende wegen in te zijn geslagen, een souvenirwinkel te hebben bezocht en ruim een uur lopen kwamen we aan bij de pier. Het was echt huge. Zoals eigenlijk heel Chicago bestond ook deze pier uit meer dan één laag. Eerst hebben we de onderste laag bewonderd met heel veel souvenirwinkels, echt heel veel. Er was trouwen ook een 'Childeren-museum', een erg discutabele naam voor een museum vonden wij.

Het is trouwens niet zoals de pier in Scheveningen op palen gebouwd, het is gewoon op land, meer een landtong. Daar komt bij dat het aan een meer was, de hoogste golf die wij gemeten hebben was om en nabij de 5 centimeter. Bovenop de pier stond een reuzenrad, uiteraard vereerde wij die ook met een bezoekje. Zelfs de mensen met hoogtevrees durfden erin, net zoals de mensen die erg pessimistisch waren over de constructie van 'The ferris wheel'. Doordat de pier en daarmee het reuzenrad een stukje bij de stad vandaan gebouwd was, hadden we (weer) een ontzettend mooi uitzicht op de skyline van Chicago.

Na 7,5 minuut stil te hebben gezeten liepen we weer naar de bus. Onderweg kwamen we (op de pier nog) een soort kas tegen waar palmbomen en soortgelijk tropisch gewas groeide. Erg bijzonder. Met de bus bleek het nog geen vijf minuten te zijn naar het hotel. We hadden ongeveer een halfuur voor we weer moesten vertrekken naar Giordano's.

Om 16:00 (23:00 NL time) waren we bijna allemaal bij Giordano's. Deze pizzatent staat bekend om zijn 'deep-dish Chicago pizza' Dat is een hele mond vol, net als de pizza. Deze pizza's bestaan namelijk uit zo'n 2 á 3 cm kaas met daarboven op topping die je zelf mocht kiezen. De meeste van ons hadden al moeite met één kwart van een pizza. Gelukkig werden we van te voren gewaarschuwd en hadden we dus één pizza voor vier personen. De wachttijd voor we konden gaan zitten was ongeveer een halfuur, de wachttijd voor de pizza was ongeveer een uur. Het was er dan ook erg druk. Uiteraard kregen we ook hier weer onze 'free refills'. Sommige glazen waren nog maar half-leeg-vol-gevuld en werden toen al van de tafel weggerukt en gewisseld voor een vol glas.

Na deze bijzondere ervaring was de volgende hotspot of the day: Willis tower! Het hoogste gebouw van Chicago! Op de bovenste verdieping is een skydeck met een ontzettend mooi uitzicht over Chicago. We zaten om precies te zijn op verdieping nummer 103.

De lift ging ruim 25 km/h (omhoog, en omlaag) dus je oren kregen het voor ons welbekende 'vliegtuig-effect'. Doordat het intussen donker was geworden had iedereen in de stad de lampen ontstoken. Dat zorgde voor een fantastisch mooi uitzicht over 'a city by night' Er waren ook vier glazen uitstulpingen waar je onder, boven, voor, links en rechts van je uitzicht had. Vooral het uitzicht naar onderen was tamelijk beangstigend. Deze 'Ledge’s glass boxes' zorgde voor mooie foto's! Het uitzicht, de plek en de sfeer brachten filosofische gedachten in sommigen naar boven. Anderen waren snel uitgekeken,  een enkeling had aansporing van de bewaking nodig om weg te gaan. De toren ging namelijk dicht, hoewel een overnachting op het skydeck geen straf zou zijn voor de enkeling.

Aangezien we nog vol energie zaten en de portefeuille nog niet leeg was togen we richting de 'Magnificant mile' a.k.a. (voor papa en mama: a.k.a. = also known as) 'Michigan Avenue'. Na een uur door verschillende winkels gestruind te hebben (o.a. een Lego shop :-) ) werd het tijd om naar het hotel te gaan.

Na alweer een dag vol indrukken, sensatie en gezelligheid is het tijd om te gaan slapen. Morgen staat Willowcreek Church op het programma. Acht uur gaat de wekker weer, half tien vertrekken we!

Groeten vanuit Chicago!
Geert