Aart Jongeman klein
  • Aart Jongejan

Aart Jongejan

Student Bedrijfskunde MER

 
Marjet van Laar

Marjet van Laar

 
Lauwrens Sneep
  • Lauwrens Sneep

Lauwrens Sneep

Student Leraar Basisonderwijs

 

30 december 2015

Hello Nederland hier weer een update uit het verre Kenia. Vandaag hebben wij weer een lange dag achter de rug. Na het ontbijt begon de dag  met een goede morgen gesprek. Vandaag werd er in groepsverband van vijf a zes personen teruggeblikt op de ervaringen en gevoelens van gisteren (sloppenwijken) dit leidde tot diepe gesprekken, bijvoorbeeld in hoeverre God leiding heeft in de sloppenwijken.

 

Van 09.00 tot 12.45 werden er twee colleges gegeven. De eerste spreker genaamd Gavin sprak over zijn ontwikkelingswerk.

Hij heeft ons tips gegeven over de ‘best practices’, onder andere:
-  Neem in je werk/project ook de huidige man - vrouw verhouding mee. Probeer gelijkheid en verantwoordelijkheid van beide te stimuleren
-  Houdt rekening met de lichamelijke en fysieke behoefte van mensen, maar een holistische aanpak houd ook in dat je op verschillende vlakken naar het land kijkt (politiek, sociaal en economisch).   

 

De tweede spreker vertelde over de visie van Kenia anno 2030. Ze begon meteen met een rondje wat wij als studenten wisten over Kenia. Dit was helaas nog vrij weinig, hopelijk weten wij over twee weken een heleboel te vertellen, be prepared. ….

Zij vertelde in een schema hoe het kan dat een land als Kenia arm blijft. Ze gaf als voorbeeld de thee en koffiehandel. De boeren verkopen de grondstof aan bijvoorbeeld Nederland. Nederland verwerkt dit tot een eindresultaat en verkoopt het weer terug aan Kenia. Hierdoor blijft veel winst hangen in Nederland in plaats van Kenia.  

In 2030 is het plan dat Kenia zelf de grondstof tot product maakt en hierdoor zowel winst als werkgelegenheid creëert.

De gekke 5 minuten...
Na een korte, snelle lunch zaten we allemaal op tijd in de bus op weg naar de sloppenwijk genaamd: Kibagare. Na een korte stop voor de voedselpakketten kwamen we aan in de sloppenwijk. De groep werd gesplitst in vijf verschillende groepen. Elke groep had twee Kenianen of een docent bij zich.

Na modderige, blubberige en vooral smalle wegen kwam een ieder van ons aan bij het ‘huis’. Daar mochten we vragen stellen over het leven in de sloppenwijk.

Een toilet hebben ze niet in de sloppenwijk. Voor vijf shilling (vijf cent) kunnen zij buiten de sloppenwijk hun (grote)behoeften doen. De meesten doen het gewoon in de smalle straatjes.

Het douchen gebeurt in een rivier. Dan zou je denken dat het schoon is, maar hier komt ook al het afval van alle ‘huizen’ bijeen.

In de sloppenwijk is er een project opgezet genaamd: Wells of hope. Er is een klein schooltje gebouwd waar één leerkracht elke dag aan kinderen met drie verschillende leeftijden les geeft. De leerkracht vertelde tussen neus en lippen door dat zij besmet was met HIV, maar zei dat haar kinderen negatief waren. Dit om u thuis een beeld te geven over het leven en de verhalen die wij als studenten te horen krijgen.  

Naast de school was een ruimte gemaakt waar vrouwen twee keer per week tassen maken van kralen. Wij hadden alleen geen geld meegenomen.

Gelukkig waren Kor en Adriaan ‘rijk en vrijgevig’ genoeg, zodat degene die wilde een tas of ketting kon kopen.

 

Na alle belevenissen is het ook tijd voor reflectie en is er in de avonduren daarvoor tijd vrijgemaakt.