Aart Jongeman klein
  • Aart Jongejan

Aart Jongejan

Student Bedrijfskunde MER

 
Marjet van Laar

Marjet van Laar

 
Lauwrens Sneep
  • Lauwrens Sneep

Lauwrens Sneep

Student Leraar Basisonderwijs

 

1 december 2015

De eerste dag van december vertrokken we vol goede moed, 9 minuten te laat (dus op tijd), naar de lokale hulpverleningsorganisatie LISP (Life Skills Promoters).

Helaas waren de cadeautjes niet met ons meegekomen, dus de buschauffeur mocht nog een keer zijn keerkunsten laten zien. Hierdoor liepen we vertraging op van een half uur en waren we volgens Keniaanse begrippen nog aan de vroege kant.

Toen eenmaal bij LISP aangekomen werden we hartelijk ontvangen met Afrikaanse thee, melk, worstjes en gevulde pasteitjes. Heerlijk! Dit was overigens buiten in de brandende zon (ghehe). Andere werknemers van LISP waren hier ook bij aanwezig en zo werd ons Engels weer opgekrikt.

Hierna kregen we een presentatie voorgeschoteld van het vriendelijke hoofd van de organisatie. Ze vertelde ons wat de organisatie doet en wat ze al hebben bereikt.

Toen was het grote moment daar: wij kregen een heuse Life Skill Training van een van de medewerkers. Hierbij kregen wij de o zo uitdagende opdracht om met behulp van twee touwtjes en een elastiek een piramide te bouwen van plastic bekers.

Dit echter zonder onze persoonlijke grijpprikkers te gebruiken. De ene groep had de mentaliteit van the Dutch People en was binnen een mum van tijd klaar. De anderen wilden indruk maken op de aanwezige Afrikanen door het afmaken van de piramide zo lang mogelijk uit te stellen.

 

Om de winnaars eer te geven; one moment of fame

Om de verliezers enigszins te troosten; one moment of shame

 

Na zo hard gestreden te hebben (de één iets meer dan de ander) kregen we onze welverdiende lunch. Dit bestond uit heerlijke chapati (soort van hollandse pannenkoek), sla, vlees, aardappels en rijst.

De buschauffeur had onze limo echter vrij schuin geparkeerd. Sommige vonden het risico om plaats te nemen net iets te groot. Anderen gingen graag het avontuur aan. Uiteindelijk konden we onze reis toch hervatten en ging ons bussie weer recht vooruit. We vertrokken naar de sloppenwijk Mathare.

Hier bezochten we de ‘Genius Youth Group’, waar LISP mee samen werkt. Na een introductie van de leden van deze groep, vertrokken we met 5 aparte groepen de ‘slum’ in.

Hier kregen we een rondleiding in het gebied en bezocht elke groep een familie.

Iedere groep heeft hierbij zijn eigen verhaal en ervaring opgedaan die iedereen uiteraard met veel liefde thuis zal vertellen. Het bezoek aan de families verliep spoedig.

Alhoewel, niet voor iedereen. Bij een bezoek werd een broek onder water gezet door een vrij jong familielid (dit was niet door water). Mensen thuis: jullie mogen zelf bij jullie dierbaren nagaan of dit hem of haar is overkomen...

Golfplaten waar je kijkt, met op de achtergrond nieuwe gebouwen...

 

's Avonds stond er niets op het programma, behalve voor de schrijvers van dit bericht (en Kor) en voor sommige jongens die zich bedreigd voelen.

Varkens als opruimers van al datgene, dat uit een riool komt...

Er worden vanuit nieuwsgierigheid allerlei vragen gesteld.

Overhandiging van de kleine giften...

 

Morgenochtend vertrekken we om 7 uur plaatselijke tijd naar de omgeving nabij Mount Kenia. We hebben deze dagen geen internet dus onze geliefden moeten even op de blaren zitten. Vrijdagmiddag komen we terug bij ons guesthouse waar we kort de tijd hebben om weer onze spullen te herpakken voor ons verblijf bij ons gastgezin. Hier zullen wij verblijven t/m zondag.

We keep sweating, you keep freezing.