• Nando Kasteleijn

Nando Kasteleijn

Student Communication

 
  • Erwin van de Zande

Erwin van de Zande

Student Communication

 
  • Jeanine Muijs

Jeanine Muijs

Student Nursery

 

Tuesday 6th

Put your hands up for Detroit! Ja, Detroit stond vandaag op de planning. Het was me wel een trip. Detroit was ongeveer 3 uur rijden vanaf Grand Rapids. Met drie Cornerstone busjes reden we naar bestemming nr. 1: Ford Rouge factory.
Met een bus werden we naar de Ford-fabriek gebracht. We kregen een film te zien over de geschiedenis van Ford. Het was indrukwekkend om te zien dat Henry Ford met zijn ideeën over een betaalbare auto voor iedereen, het zo ver wist te schoppen in zijn tijd.
Na de film gingen we naar boven waar we uitleg kregen over wat we buiten zagen van de fabriek, en we zagen veel! De fabriek is enorm en is door de jaren heen regelmatig aangepast. We liepen door de fabriek en we konden het proces van het maken van een auto van bovenaf zien. Ook zagen we dat heel veel werknemers tijdens de pauze in de auto sliepen waar ze aan werkten!
Na de fabriek gingen we terug naar het museum om te lunchen en natuurlijk alles te bekijken. En wat was er veel te zien! Van enorme treinen tot vliegtuigjes en oude auto's! Het was opvallend dat het museum niet alleen ging over Ford, maar ook over hoe de stad Detroit de autostad van de VS werd.

Toen kwam het spannende gedeelte: de Poverty tour door arme (en gevaarlijke) wijken van Detroit. Detroit was ooit dé autostad van de VS en de autoindustrie zorgde voor veel werkgelegenheid. Toen de autoindustrie verhuisde naar goedkope productielanden steeg de werkloosheid en de leegstand in de stad.
Het viel ons op dat er weinig verkeer was in de stad. Het eerste stuk reden we door een niet heel arm deel van Detroit. Er stonden huizen leeg en er waren weinig mensen op straat. We liepen een rondje en ontdekten dat bijna alle grote huizen leeg en dichtgetimmerd waren. Er liepen een paar kinderen en die vroegen zelfs wat wij buiten deden, dat is confronterend! We reden verder naar nog meer armoede. Half afgebrande huizen, verlaten kantoren, dichtgetimmerde winkeltjes en niemand, helemaal niemand op straat, en dat straat na straat. Een stad dat ooit zo veel inwoners telde en nu zo leeg is, is confronterend om te zien. Wat een schraal contrast was, zagen we op de terugweg. We reden door een rijke buurt van Detroit waar de huizen enorm waren en iedereen probeerde om nog meer kerstverlichting te hebben dan de buren.
We sloten de dag af met een lekkere maaltijd. Wat een dag!

Op weg naar Detroit. Buiten was het koud en binnen was het (te) warm.

In Detroit hadden we een prachtig zonnetje. Op naar het Henri Ford Museum.

Eerst bezochten we de Ford autofabriek, waar we helaas geen foto's mochten maken.

Onder de indruk van het show-model van de nieuwe pick-up F-150.

Genieten van een goede lunch in het restaurant van het Henri Ford Museum.

Bij binnenkomst van het museum zagen we eerst gigantische treinstellen. Met zulke sneeuwschuivers heb je snel het spoor vrij van sneeuwduinen.

Nostalgie uit de oude doos...

De auto, waarin president Kennedy werd vermoord.

Na het bezoek aan het museum, ging we naar Detroit, de "City in Transition"...

Rondlopen in een buurt met zoveel ellende, voelde niet goed.

Na het vertrek van een groot deel van de autoindustrie naar goedkopere productielanden / staten, werden de huizen onverkoopbaar, want veel mensen trokken ook weg.

Zelfs grote kantoorpanden in de buurt van het centrum stonden er troosteloos en verlaten bij.

Wat een groot contrast met de riante buitenwijken, waar we 's avonds doorheen reden.